توضیحاتی در مورد کتاب :
جدای از گفتمان و در عین حال به نوعی بخشی از آن، سکوت یک پدیده زبانی قدرتمندانه مبهم است که مرزهای بین حضور و غیاب را محو می کند. با گریز از جنبه های مادی زبان شفاهی و نوشتاری، تنها به صورت شکاف یا فاصله بین کلمات قابل درک است. با این وجود، در تمام تولیدات زبانی نقشی ایفا می کند: اگرچه خود سکوت نمی تواند مستقیماً ارتباط برقرار کند، اما می تواند بر ارتباطات تأثیر بگذارد. در یک متن ادبی، سکوت ممکن است چهرههای مختلفی به خود بگیرد، از جمله تردیدهای ریتمیک، حذف بلاغی، و تقابلهای شاعرانه که شکافهای شنیدنی زبان گفتاری را تقلید میکنند. کنش متقابل بصری، شنیداری و تخیلی همه این مؤلفهها در نهایت معانی بینامی را القا میکند، معانی که بهعنوان بخشی از شبکه نمادین یک متن وجود دارند، اما فراتر از تقسیمبندی و تفاوت دالها. و در حالی که ردپایی از این پدیده را می توان در ادبیات همه دوره ها و ژانرهای تاریخی یافت، سه رمان عاشقانه قرون وسطایی که من برای کشف آن انتخاب کرده ام - La Vie de Saint Alexis، Le Conte du Graal و Le Roman de Silence - نشان می دهد. به ویژه آگاهی قوی از مشکلات و احتمالات ارتباطی ناشی از سکوت. هر کدام - البته به روشی متفاوت - نشان میدهند که سکوت چیزی بیش از حذف است: در صفحات آنها، به نیرویی گریزان و در عین حال ایجادکننده تبدیل میشود که توسعه موضوعی را شکل میدهد و شاعرانه را ساختار میدهد. با این حال، در نهایت، نیروی ساختاری سکوت فقط متنی نیست، بلکه هستیشناختی نیز هست و بر وجود و ادراکات ما از اینکه چه کسی هستیم تأثیر میگذارد.
فهرست مطالب :
Epigraph . iii
Acknowledgments . iv
Abstract . vii
Introduction . 1
Chapter One: Silence in the Middle Ages . 17
Religious Silence and the Ineffable God . 18
Silence Incarnate . 20
Of Silence and Signs . 26
Monastic Silence and Desire . 28
Literature and Rhetoric: Silence of the Subject . 31
Chapter Two: Silence and Sainthood in La Vie de Saint Alexis . 35
Poetry and Parentage . 37
Refusal and Reticence . 43
Sacrifice, Silence, and the Self . 50
Writing and the Will . 60
Chapter Three: Silence and Sin in Le Conte du Graal (Perceval) . 70
Structure, Semence and Sen . 74
Perceval: The Silent Knight . 86
The dist, ensaignement, and the Law . 96
Silence, God, and the Mer(e) . 111
Chapter Four: Silence and semence in Le Conte du Graal (Gawain) . 119
Shields and Silence . 122
Silent Progress and the Law 134
Healing Old Wounds . 142
The oltre and the Great dela . 156
Marvelous Metaphors . 162
Chapter Five: Being Silent and Silent Being in Le Roman de Silence . 174
Romance and Truth . 176
The Politics of Signification . 181
Law and Loss . 191
Desire and the Silent Other . 196
Nature’s Nurturing, Nurture’s (de)Naturing . 204
That Which is Not There . 211
The Silent Truth . 216
Conclusion 223
Bibliography 228
Appendix: Medieval Illustration.242
Vita 243
توضیحاتی در مورد کتاب به زبان اصلی :
Apart from discourse and yet somehow part of it, silence is a powerfully ambiguous linguistic phenomenon that blurs the lines between presence and absence. Eluding the material aspects of oral and written language, it is only perceptible as the gaps or spaces between words. Nonetheless, it plays a role in all linguistic productions: although silence itself cannot be directly communicated, it can influence communication. In a literary text, silence may takes on many different guises, including rhythmic hesitations, rhetorical omissions, and poetic oppositions that mimic the audible gaps of spoken language. The visual, aural, and fictional interaction of all these components ultimately induces otherwise unnamed meanings, meanings that exist as part of the symbolic network of a text, yet beyond the division and difference of signifiers. And while traces of this phenomenon may be found in literature from all historical periods and genres, the three medieval romances in which I have chosen to explore it – La Vie de Saint Alexis, Le Conte du Graal, and Le Roman de Silence – exhibit a particularly strong awareness of the communicative problems and possibilities engendered by silence. Each one demonstrates – albeit in a slightly different way – that silence is more than just omission: within their pages, it becomes an elusive yet create force that shapes thematic development and structures poetics. Ultimately, however, silence’s structuralizing force is not just textual, but also ontological, affecting our existence and perceptions of who we are.