دانلود کتاب نوارهای پراکنده بین ستاره ای بعد از پرداخت مقدور خواهد بود
توضیحات کتاب در بخش جزئیات آمده است و می توانید موارد را مشاهده فرمایید
نام کتاب : The Diffuse Interstellar Bands
ویرایش : 1
عنوان ترجمه شده به فارسی : نوارهای پراکنده بین ستاره ای
سری : Astrophysics and Space Science Library 202
نویسندگان : Wm. H. Smith (auth.), A. G. G. M. Tielens, T. P. Snow (eds.)
ناشر : Springer Netherlands
سال نشر : 1995
تعداد صفحات : 401
ISBN (شابک) : 9789401041676 , 9789401103732
زبان کتاب : English
فرمت کتاب : pdf
حجم کتاب : 21 مگابایت
بعد از تکمیل فرایند پرداخت لینک دانلود کتاب ارائه خواهد شد. درصورت ثبت نام و ورود به حساب کاربری خود قادر خواهید بود لیست کتاب های خریداری شده را مشاهده فرمایید.
رمز و راز نوارهای پراکنده بین ستارهای در هفت دهه از زمانی که این ویژگیها برای اولین بار مورد توجه قرار گرفتهاند، برای ستارهشناسان به شکلهای مختلف یک کنجکاوی، یک مشکل و یک مزاحمت بوده است، اما اخیراً آنها به یک موضوع پیشرو در اخترفیزیک تبدیل شدهاند. از زمانی که پل مریل، در مجموعه مقالاتی که از سال 1934 شروع شد، به ماهیت بین ستاره ای و نامشخص باندها اشاره کرد، ستاره شناسان Who's Who از قرن بیستم دست خود را در حل مشکل شناسایی ناقلان امتحان کردند. هنری نوریس راسل، پل سوینگز، اتو استروو، پل لدوکس، دبلیو دبلیو مورگان، والتر آدامز، جسی گرینشتاین، لارنس آلر و گرهارد هرزبرگ برای مدت کوتاهی وارد صحنه شدند، اما به سرعت به سراغ مشکلات دیگری رفتند، جایی که شانس پیشرفت واقعیتر به نظر میرسید. . در زمانهای اخیر، تعدادی از دانشمندان به همان اندازه برجسته این گروهها را دنبال کردهاند، اما عموماً تنها به عنوان حاشیهای برای تحقیقات نجومی واقعی آنها. اما در دهه گذشته، و به ویژه در سه سال گذشته، دیدگاه جستجوی جاذبهای باند پراکنده بهعنوان یک جستوجوی جالب اما شاید کیشوت تغییر کرده است. امروزه چندین ستاره شناس و همچنین شیمیدان های آزمایشگاهی وجود دارند که زمان و منابع تحقیقاتی قابل توجهی را به این مسئله اختصاص می دهند و شاید به عنوان قابل اطمینان ترین شاخص از وضعیت جدید ارتقا یافته تحقیقات در این زمینه، برخی از کمک های مالی تحقیقاتی برای این موضوع اعطا شده است. مطالعه باندها.
The mystery of the diffuse interstellar bands has been variously a curiosity, a co nundrum, and a nuisance for astronomers in the seven decades since the features were first noticed, but recently they have become a forefront issue in astrophysics. Ever since Paul Merrill, in a series of papers starting in 1934, pointed out the interstellar and unidentified nature of the bands, a Who's Who of twentieth century astronomers have tried their hands at solving the problem of identifying the carriers. Henry Norris Russell, Pol Swings, Otto Struve, Paul Ledoux, W. W. Morgan, Walter Adams, Jesse Greenstein, Lawrence Aller, and Gerhard Herzberg all briefly entered the stage, only to move on quickly to other problems where the chances for progress appeared more realistic. In more recent times a number of equally prominent scientists have pursued the bands, but generally only as a sideline to their real astronomical research. But in the past decade, and particularly in the past three years, the view of the search for the diffuse band absorbers as an interesting but perhaps quixotic quest has changed. Today there are several astronomers, as well as laboratory chemists, who are devoting substantial research time and resources to the problem and, as perhaps the most reliable indicator of the newly elevated status of research in this field, some research grants have now been awarded for the study of the bands.